20161210Joke&Marc0506_edited.jpg

Welkom...

Helaas moeten we bekend maken dat, als gevolg van het Coronavirus en de daar omheen geldende richtlijnen, onze tangolessen ook dit seizoen geen doorgang kunnen vinden.

Dit betekent voor ons dat wij besloten hebben onze activiteiten te staken en onze tangoschool als bedrijf te zullen beëindigen.

De doorslag bij deze beslissing is voor ons, de wijze waarop wij onze lessen zouden moeten inrichten om te voldoen aan de richtlijnen. Slechts vier tot zes paren per groep, geen practicum, niet wisselen, geen sociaal verkeer, geen drankje of samen dansen nadien. Terwijl juist dat (een avondje uit) is wat wij voorstaan en niet zozeer een technisch uurtje les.

Wij willen jou heel erg bedanken voor jouw interesse, jouw vertrouwen, jouw sprankelende aanwezigheid, de feestelijke sfeer, de verbinding en de tijd die wij met jou hebben gedeeld. De lessen op donderdagavond en zondagmorgen waren voor ons steeds het hoogtepunt van de week.

Lieve dansers, het was ons een groot genoegen en wij hopen, vanuit ons hart, dat wij jou blijven treffen. Intussen: blijf gezond en tot dan(s).

Warme groet,

Joke & Marc
Tango Alegría / Tango Zwolle

 
 

Waarom Argentijnse tango?

Ons hart gaat sneller kloppen door mensen kennis te laten maken met de Argentijnse tango en meer te bieden dan alleen danslessen. We streven een beleving na waarin de cursist zowel mentaal als fysiek kan groeien als danser en als mens. Met een schat aan ervaring in het lesgeven en uitvoeren van verschillende stijlen en disciplines nemen we je mee in de wereld achter deze bijzondere en tot de verbeelding sprekende dans.


Bij Tango Alegría hebben we een passie voor de kunst van het dansen en voor het helpen van anderen om de danser(es) in zichzelf te ontdekken.

 

De Argentijnse tango

De muziek

De muziek is nauw verbonden met de gelijknamige dans. De Argentijnse tango is eind negentiende eeuw ontstaan aan de oevers van de rivierdelta Río de la Plata. Vaak wordt de havenplaats Buenos Aires als bakermat van de tango genoemd maar naast Argentinië ligt de oorsprong eveneens in de naburige landen Uruguay en Montevideo.


In dit gebied vermengde de dans en muziek van nakomelingen van zwarte slaven zich met die van de caudillos, Zuid-Amerikaanse cowboys, die op zoek naar werk naar de stad waren getrokken en van immigranten uit Europa. Met name de Italiaanse, Franse en Spaanse invloeden zijn te herkennen in de muziek.


De muziek heeft meestal een tweekwarts- of vierkwartsmaat met een tempo van ongeveer 120 à 130 tellen per minuut. De toonsoort is veelal mineur, waarbij de cadenzen harmonisch zijn.


Tangomuziek is over de hele wereld bekend. De 'Argentijnse stijl' kenmerkt zich onder andere door zijn melodieuze klank en het ontbreken van een zware accentuering van de maat door slagwerk. Het wordt gespeeld van kleine bezettingen tot heel grote. In de 'gouden jaren' van de tango (de zogenaamde 'Epoca de Oro') tussen 1935 en 1955 speelden de zogenoemde Orquesta típica (o.a. vanwege het ontbreken van versterking) vaak met 6 of meer bandoneons en 10 of meer violen (bijvoorbeeld het orkest van Francisco canaro). Het sextet van twee violen, piano, contrabas en twee bandoneons, kwam in zwang door orkestleiders als Julio de Caro en Osvaldo Pugliese. De 'Europese stijl' heeft een meer marciaal karakter, met zwaar aangezette tellen.


Ástor Piazzolla heeft volgens sommigen met zijn 'Tango Nuevo' de tango een nieuw gezicht gegeven. Hij wordt door 'afficionados' op handen gedragen. Anderen (waaronder veel traditionele Argentijnen) hebben hem verguisd, en beschouwen hem als verrader van de tango.


Tangomuziek is in beweging. Na Piazolla's Tango Nuevo is er nu Neotango. Wat dat inhoud weet niemand echt (zoals dat met de meeste muziekstromingen gaat), maar de meesten gaan er vanuit dat het nieuw is (dat gold ook voor Tango Nuevo toen, nu vooral gezien als de muziek van Piazzolla) uit de laat 20e en begin 21e eeuw. Een paar belangrijke namen zijn: Gotan Project, Bajofondo Tango Club, Narcotango, Tanghetto, Tango Crash, Tango Nómade.


Tango-orkest

Een klassiek tango-orkest bestaat doorgaans uit de volgende instrumenten: In de orquesta típica, de traditionele bezetting, spelen: bandoneon, piano, viool (vaak meerdere), cello, contrabas. In minder traditionele orkesten hoort men ook: drums, elektrische gitaar, mondharmonica, dwarsfluit. Kenmerkend is onder andere de strakke (gestreken) bas. De melodie-instrumenten (bandoneon en piano) spelen vervolgens daar vrij overheen.


Bekende orkestleiders in de muziekgeschiedenis van de Argentijnse tango zijn: Miguel Caló, Francisco Canaro, Angel D'Agostino, Juan D'Arienzo, Gustavo Beytelmann, Julio De Caro, Carlos Di Sarli, Roberto Firpo, Juan 'Pacho' Maglio, Ástor Piazzolla, Osvaldo Pugliese, Horacio Salgán, Ricardo Tanturi, Aníbal Troilo, Alfredo de Angelis, Juan María Solare.


Tangomuziek in Nederland

Carel Kraayenhof is één van de bekendste Nederlandse bandoneonspelers. Zijn album Tango Royal kreeg in 2003 de Edison Klassiek Publieksprijs. Kraayenhof richtte samen met Leo Vervelde een tangoafdeling op aan het Rotterdams Conservatorium, alwaar de Argentijnse componist en pianist Gustavo Beytelmann inmiddels artistiek leider is geworden. Daarnaast richtte hij ook het Sexteto Canyengue op, een instrumentaal tango-sextet dat tot de beste tango-orkesten ter wereld behoort.

Bron: Wikepedia

De dans

Al in de periode 1890-1900 - toen ook de eerste tangomuziek van betekenis in Buenos Aires ontstond - gingen mensen 's avonds naar zaaltjes, cafés of bordelen, of gewoon naar een hoek van twee kruisende straten, om te gaan dansen. In die begintijd waren het vooral de mannen die samen bepaalde danspassen bedachten en uitprobeerden, in stijlen die milonguero of canyengue werden genoemd. Zij werden hierbij slechts begeleid door twee muzikanten met een gitaar en een fluit, of een harp. Niet zelden leidde een milonga tot ruzie en messentrekkerij.


Buenos Aires groeide enorm aan het begin van de twintigste eeuw en het aantal mensen dat zich tot de tango voelde aangetrokken groeide mee. Muzikale ensembles werden talrijker, net zoals de dansgelegenheden. Er kwamen heuse zalen, waar men elke avond naar een milonga kon gaan. De muziek werd in die tijd altijd live uitgevoerd. Orkesten speelden avond aan avond. Ook de bandoneon had inmiddels zijn intrede gedaan en door de grote toeloop van het publiek moesten ook de orkesten groeien om gehoord te blijven worden, boven het geluid van pratende en dansende mensen. Er was namelijk nog geen elektronische versterking. Zo ontstond het orquesta típica.


In de gloriejaren van de tango in Buenos Aires, de jaren 1930-1950, leek het of iedere porteño aan tango deed. Het was een zeer belangrijk onderdeel van de eigen identiteit geworden. Men ging op zijn minst wekelijks een keer naar een milonga.


Voordat de tango daadwerkelijk in Europa gedanst werd heeft hij veel tegenstanders gehad, o.a. de Franse bisschoppen en vele artsen. Oorspronkelijk werd de tango in sommige kringen gezien als een ordinaire, vulgaire dans. De voorstanders haalden het echter en in 1924 werd de tango in geheel Europa ingevoerd. Tegenwoordig worden er twee varianten gedanst. De ballroom tango en de Argentijnse Tango.


Populariteit

Wereldwijd wordt de Argentijnse tango in toenemende mate gedanst (sinds midden jaren tachtig). In zo'n 40 steden in Nederland zijn er dansscholen en salons. Het aantal Argentijnse tangodansers in Nederland bedraagt enkele duizenden. Elke stad heeft wel één of meerdere tangoscholen en er kan elke avond van de week, in het weekend ook op middagen, op meerdere plekken in Nederland tango gedanst worden.

Bron: wikipedia

 
 

Contact

06-11626940

DOAS buiten_edited.jpg

©2020 by Tango Alegría.